![](https://www.tvbzorg.com/wp-content/uploads/2023/10/ts2marcin_27863_realistic_photo_of_Early_Homo_erectus_lived_at__be5fc14c-8e63-4b76-b1ad-5647f16226a1.png)
De vroege Homo erectus, een van onze vroegste menselijke voorouders, leefde in gebieden op grote hoogte en was bekwaam in het vervaardigen van zowel Oldowan als Acheulean gereedschappen. Deze bevindingen, gebaseerd op recente studies en analyses van fossielen en gereedschappen, werpen nieuw licht op de evolutie en migratiepatronen van deze vroege menselijke soort.
In de Ethiopische hooglanden, meer dan 40 jaar geleden, werd het gefossiliseerde kaakbeen van een vroeg menselijk kind ontdekt. Wetenschappers hebben geavanceerde beeldvormingstechnologieën gebruikt om te onthullen dat vroege mensen, vermoedelijk Homo erectus, dit hooggelegen plateau twee miljoen jaar geleden bewoonden. Deze ontdekking biedt meer bewijs dat onze Homo-voorouders, zelfs vroeg in onze evolutionaire reis, niet beperkt waren tot de warme Afrikaanse laaglanden. In plaats daarvan maakten ze gebruik van een verscheidenheid aan diverse omgevingen, een voorbode van hun vermogen om zich vervolgens over de prehistorische wereld te verspreiden.
De onderzoekers analyseerden de tanden en kaak als nooit tevoren en publiceerden hun bevindingen in Science. Ze vergeleken de tanden met die van andere vroege Homo-soorten en suggereren dat het kind H. erectus was. Die groep heeft waarschijnlijk de overvloedige stenen gereedschappen van de Oldowan-technologie gemaakt en gebruikt die bij het fossiel werden gevonden, evenals de geavanceerdere Acheulean-gereedschappen.
Het team gebruikte ook geavanceerde beeldvormingstechnologie om de fossiele resten te bestuderen en te suggereren welke soort het vertegenwoordigt. “Deze analyse gaf ons informatie in de tanden, in extreem hoge detail en vergelijking met veel tanden die al zijn beoordeeld als Homo erectus,” zegt Mussi.
De resten van het kind werden in 1981 gevonden op een belangrijke prehistorische locatie die bekend staat als het Melka Kunture-complex. Het strekt zich uit over verschillende vierkante mijlen van de Ethiopische hooglanden, 30 mijl van Addis Abeba. In de loop der jaren hebben eerdere analyses van de onderkaak en tanden affiniteiten gesuggereerd met een verscheidenheid aan vroege Homo-soorten, waaronder niet alleen H. erectus maar ook Homo habilis of Homo rudolfensis.
Als het fossiel inderdaad Homo erectus vertegenwoordigt, zou het de eerste bekende verschijning van de soort in Oost-Afrika zijn. Dat is volledig plausibel, aangezien de soort twee miljoen jaar geleden bekend is in Zuid-Afrika. Maar het is geen zekerheid. Tandmorfologie biedt een schat aan informatie voor het bepalen van soorten, maar oude tanden voor vergelijking zijn er niet in de duizenden of honderden, maar in de tientallen.
“Ik ben niet zeker dat we de soort Homo erectus kunnen noemen,” zegt paleoantropoloog Miriam Belmaker, van de Universiteit van Tulsa, die niet betrokken was bij de nieuwe studie. “Het is natuurlijk Homo, maar de jury is nog steeds aan het beraadslagen of het Homo ergaster of Homo rudolfensis zou kunnen zijn, waarvan de auteurs gewoon geen tanden hadden om te vergelijken”.
“Nu weten we, terug naar twee miljoen jaar geleden, dat het deel uitmaakt van het scala aan omgevingen dat H. erectus in die tijd in Afrika bewoonde,” voegt hij eraan toe. “Maar het is ook de voorbode van alle verschillende soorten omgevingen die H. erectus zou betreden en bevolken.” Rond 1,7 miljoen jaar geleden werden ze gevonden in China op 40 graden noorderbreedte, een vrij koude omgeving.
Maar in slechts iets jongere lagen, die teruggaan tot 1,95 miljoen jaar geleden, hebben onderzoekers enkele van de oudste bekende voorbeelden van vroege Acheulean lithische technologie opgegraven. Acheulean handbijlen en hakmessen vertegenwoordigen een geavanceerder type productie. Ze werden gemaakt door een grote steenafschilfering te nemen en deze zorgvuldig te vormen tot een bijlkop door herhaaldelijk te slaan en kleinere stukjes van de randen te breken.
“Ik ben erg onder de indruk dat de Oldowan en Acheulean gereedschappen 200.000 jaar lang in tijd en ruimte overlappen, met uitstekende datering,” zegt Belmaker. “Ik denk dat dat heel interessant is.” Ze zegt dat twee verschillende vroege menselijke soorten mogelijk ook overlappen terwijl ze in deze hooglanden woonden, en elk gebruikte een ander gereedschapsset. Belmaker merkt op dat sites elders in Eurazië migraties suggereren door twee verschillende hominine populaties, die tegelijkertijd Oldowan en Acheulean gereedschapstechnologieën gebruikten.
Potts gelooft dat dezelfde soort, H. erectus of een zeer nauwe verwant, mogelijk gedurende de hele periode aanwezig was. Veranderende gereedschapstechnologieën worden soms gezien als een lineair proces van verbetering, waarbij inferieure oudere werktuigen snel worden weggegooid wanneer nieuwe, verschillende soorten gereedschappen worden gemaakt, merkt hij op. Maar dat is niet altijd de realiteit.
Een duidelijk aspect van de flexibiliteit van Homo erectus was de grote verscheidenheid aan gebieden, zowel geografisch als topografisch, die ze konden bewonen. De soort was de eerste grote verspreider in de menselijke evolutionaire geschiedenis en niet je gewone primaat. “Het is niet alleen tweebenig, het maakt en is afhankelijk van stenen gereedschappen, maar het beweegt ook in allerlei niet-tropische omgevingen,”.
The source of the article is from the blog tvbzorg.com