![](https://www.tvbzorg.com/wp-content/uploads/2023/10/ts2marcin_27863_realistic_photo_of_Unexpected_Desolation_Larges_07524a24-4e9d-4719-ac1b-00fc2669aa36.png)
Lake Urmia, ooit het grootste meer in het Midden-Oosten, is tegen de herfst van 2023 grotendeels veranderd in een droge zoutvlakte. Een paar jaar na een verse instroom van water die het niveau verhoogde, is Lake Urmia bijna opgedroogd. Na slechts een paar jaar eerder snel in volume te zijn gegroeid, is Lake Urmia in Noordwest-Iran in de herfst van 2023 bijna opgedroogd.
Historische Trends en Oorzaken van Uitputting
De langetermijntrend voor Urmia is er een van drogen. In 1995 bereikte Lake Urmia een hoogwatermerk; vervolgens daalde het meerpeil in de daaropvolgende twee decennia met meer dan 7 meter (23 voet) en verloor ongeveer 90 procent van zijn oppervlakte. Opeenvolgende droogtes, het gebruik van landbouwwater en de bouw van dammen op de rivieren die het meer voeden, hebben bijgedragen aan de daling.
Ecologische en Gezondheidsimplicaties
Een krimpend Lake Urmia heeft gevolgen voor de ecologische en menselijke gezondheid. Het meer, de eilanden en de omliggende wetlands vormen een waardevol habitat en worden erkend als een UNESCO-biosfeerreservaat, Ramsar-site en nationaal park. Het gebied biedt broedplaatsen voor watervogels zoals flamingo’s, witte pelikanen en witkop eenden, evenals een tussenstop voor trekvogels. Echter, met lage meerpeilen wordt het overgebleven water zouter en belast het de populaties van pekelgarnalen en andere voedselbronnen voor grotere dieren. Een krimpend meer verhoogt ook de kans dat stof van het blootgestelde meerbed door de wind wordt opgepikt en de luchtkwaliteit verslechtert. Recente studies hebben de lage waterstanden in Lake Urmia in verband gebracht met ademhalingsgezondheidseffecten bij de lokale bevolking.
Debat over Bijdragende Factoren
De relatieve effecten van klimaat, watergebruik en dammen op het waterpeil van Lake Urmia blijven een onderwerp van debat. Het meer zag enig herstel tijdens een 10-jarig restauratieprogramma dat in 2013 begon. De effectiviteit van die inspanning is echter moeilijk te onderscheiden, aangezien er tijdens die periode ook sterke regenval viel. Sommig onderzoek heeft geconcludeerd dat klimatologische factoren voornamelijk verantwoordelijk waren voor het herstel.
The source of the article is from the blog lisboatv.pt