![](https://www.tvbzorg.com/wp-content/uploads/2023/12/ts2marcin_27863_realistic_photo_of_19-million-year-old_fossil_j_f4e434ca-c927-4409-bc6c-8655ca1c73c7.png)
Het mysterie rond de evolutie van de grootste walvissen ter wereld heeft een nieuwe wending gekregen dankzij een recente ontdekking in het zuidelijk halfrond. Een 19 miljoen jaar oude fossiele kaak van een baleinwalvis, gevonden aan de oevers van de Murray-rivier in Zuid-Australië, suggereert dat deze gigantische zeedieren veel eerder evolueerden dan eerder werd aangenomen.
Baleinwalvissen zijn de titanen van de oceaan, de grootste dieren die ooit hebben geleefd. De blauwe vinvis (Balaenoptera musculus), die een lengte van maximaal 30 meter kan bereiken, houdt het record. Echter, gedurende hun evolutionaire geschiedenis waren de meeste baleinwalvissen relatief veel kleiner, ongeveer vijf meter lang. Deze nieuwe fossiele ontdekkingen uit het zuidelijk halfrond beginnen dit verhaal echter te verstoren.
Het nieuwste fossiel is een onopvallend stuk van de onderkaak van een baleinwalvis, geschat op ongeveer negen meter lang, waardoor het de nieuwe recordhouder is van zijn tijd. Deze vondst is vandaag gepubliceerd in het tijdschrift Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences.
Baleinwalvissen zijn een vreemde uitzondering onder de zoogdieren. Terwijl hun voorouders tanden hadden, hebben de huidige baleinwalvissen in plaats daarvan baleinen – een groot rek van fijne, haarachtige keratine die wordt gebruikt om kleine krill uit het water te filteren. Deze structuur stelde baleinwalvissen in staat om efficiënt te voeden op enorme scholen van minuscule zoöplankton in productieve delen van de oceaan, wat de evolutie van grotere en grotere lichaamsgroottes vergemakkelijkte.
Deze nieuwe fossiele vondsten uit het zuidelijk halfrond beginnen ons te laten zien dat walvissen in het zuiden veel eerder groter werden dan eerdere theorieën suggereren. Meer dan 100 jaar geleden vond de paleontoloog Francis Cudmore de uiteinden van een groot paar fossiele walviskaken die uit de oevers van de Murray-rivier in Zuid-Australië erodeerden. Deze 19 miljoen jaar oude fossielen belandden in Museums Victoria en bleven onopgemerkt in de collectie totdat ze in een lade werden herontdekt door een van de auteurs, Erich.
Veelgestelde vragen
Wat zijn baleinwalvissen?
Baleinwalvissen zijn een groep van walvissen die bekend staan om hun unieke voedingsmechanisme. In plaats van tanden hebben ze baleinen, een groot rek van fijne, haarachtige keratine die wordt gebruikt om kleine krill uit het water te filteren.
Waar werd het fossiel gevonden?
Het fossiel werd gevonden aan de oevers van de Murray-rivier in Zuid-Australië.
Hoe oud is het fossiel?
Het fossiel is ongeveer 19 miljoen jaar oud.
Wat betekent deze ontdekking voor onze kennis van walvisevolutie?
Deze ontdekking suggereert dat de grootste walvissen veel eerder evolueerden dan eerder werd aangenomen, vooral in het zuidelijk halfrond.
Verklarende woordenlijst
Baleinwalvissen: Een groep van walvissen die bekend staan om hun unieke voedingsmechanisme. Ze hebben baleinen, een groot rek van fijne, haarachtige keratine die wordt gebruikt om kleine krill uit het water te filteren.
Baleinen: Een groot rek van fijne, haarachtige keratine die wordt gebruikt door baleinwalvissen om kleine krill uit het water te filteren.
Krill: Kleine schaaldieren die in grote scholen in de oceaan leven en de belangrijkste voedselbron vormen voor baleinwalvissen.
Zoöplankton: Kleine drijvende of zwemmende organismen die in grote aantallen in de oceaan leven en een belangrijke voedselbron vormen voor veel zeedieren, waaronder baleinwalvissen.
The source of the article is from the blog anexartiti.gr